Monday, April 14, 2008

@ 5:51 PM எழுதியவர்: வரவனையான்



அனிச்சையாய் உன் சட்டையொன்று
காற்றில் ஆடி என் இருப்பினை
உணர்த்திய பொழுதில்
நெடுங்காடு கடந்து கொண்டிருந்தேன்
மிருகம் இருந்த தடயங்களற்ற
ஒற்றையடி முடிந்த இடத்தில்
குழந்தை போல் குறுகி
ஆடையின்றி நீ உறக்கம் கலைத்தாய்

5 மறுமொழிகள்:

  1. ஆட்டோமேடிக்கா உன் ட்ரஸ் ஒண்ணு
    காத்துலே தூக்கிக்கிச்சி
    அத்த வெச்சி என்னை நீ
    கண்டுக்குன நேரத்துலே
    பேன்பேட்டை தாண்டிட்டேன்
    எருமாடு ஒண்ணு உச்சா போன
    முட்டு சந்துலே
    அம்மணாங்கட்டியா
    நீ ஏஞ்சிக்கீனே!

    - இது தானே நீங்கள் சொல்லவருவது? :-(

  1. நல்லா இருக்குங்க.

  1. வாங்க வாங்க..
    இத்தனை நாள் எங்கு சென்றீர்கள்??

  1. Welcome Back !!!

  1. ஆட்டோமேடிக்கா உன் ட்ரஸ் ஒண்ணு
    காத்துலே தூக்கிக்கிச்சி
    அத்த வெச்சி என்னை நீ
    கண்டுக்குன நேரத்துலே
    பேன்பேட்டை தாண்டிட்டேன்
    எருமாடு ஒண்ணு உச்சா போன
    முட்டு சந்துலே
    அம்மணாங்கட்டியா
    நீ ஏஞ்சிக்கீனே!//

    ஒரிஜினல் கவிதை படித்து கிழிந்த டவுசரை லக்கியின் வரிகள் தைத்துவிட்டன. எக்ஸ்கியூஸ்மி, கவிஞர் லக்கியானந்தா அலைபேசி எண் கிடைக்குமா..?